REISINFORMATIE PERU
Eten en drinken

In Peru kun je heerlijk eten. Op de eerste plaats zijn er de traditionele gerechten.
Aan de kust moet je ceviche proberen (rauwe vis , “gegaard” in limoensap).
Papa Huancaina is een beroemd voorgerecht van koude aardappel met een kaassausje (zelf vinden we er niet veel aan, maar dat zullen we nooit laten merken natuurlijk). Verder is er nog de
Lomo Saltado, gebakken reepjes rundvlees en ui op een bedje van frites en rijst. (De vrij onnederlandse combinatie van frites en rijst is hier heel gewoon.)
Anticuchos (hart) geserveerd als een soort saté is een favoriet in heel Peru (en is erg lekker in restaurant Tio Mario in Barranco, achter het gemeentehuis, in een straatje dat begint op de Plaza de Armas en afdaalt richting “puente de los suspiros”).
En dan zijn er nog allerlei vormen van causa, aardappelpuree met aji (een peperachtige) met een vulling van vlees of vis.

In de bergen is Pachamanca populair (een ondergronds gemaakte stoofpot) en ook Cuy (een soort hamster).

In het oerwoud is er (naast alle heerlijke vruchten- en fruitdrankjes) Cecina con tacacho (wild zwijn met een gebakken bol van banaan en vet spek) en volop verse zoetwatervis.
En ook de oerwoudvariant van ceviche (hier met riviervis), is zeer de moeite waard.

Bij al dat eten drink je natuurlijk een glas of een karaf Chicha Morada, een limonade gemaakt van rode mais en fruit, of een vruchtensapje.
Of je neemt een Peruaanse wijn. De bekendste, van het merk Tacama, hoort nog niet echt tot de top van de wereld. De wijn van de buren, Chili, is eigenlijk beter, maar dat kun je beter niet hardop zeggen. Chili en Peru is zoiets als Nederland en Duitsland.
Het pilsener bier in Peru is lekker, maar duur (in de supermarkt duurder dan in Nederland, in bars net zoals in Nederland).
En waren we bijna Peru's grootste trots vergeten: Pisco Sour, een heerlijke mix van uit druiven gestookte alcohol (Pisco) met limoensap, suikerstroop en geklopt eiwit. De Pisco Maracuya (met sap van de Maracuya, een soort passievrucht) is trouwens ook heerlijk.
Het grensgeschil tussen Peru en Chili dat op dit moment wordt berecht door het Internationale Hof in Den Haag, is een peanut vergeleken met de verontwaardiging die in Peru heerst, omdat ook Chili een drankje verkoopt met de naam "Pisco".

In goedkope restaurantjes eet je vanaf 6 of 7 Sol voor een menuutje, maar voor die prijs moet je je niet al teveel voorstellen van de ambiance en het eten. Je vindt ze in ieder district volop, in het centrum een Sol goedkoper en in Barranco en Miraflores een Sol duurder.

Middenklasse restaurants zijn helaas dun gezaaid. Je komt dan al snel uit op pizza of kip met frites en sla, ergens tussen de S/. 15 en S/. 25. (De kip in Norky’s en Pardo’s, de twee grote kippenketens, in bijna alle districten te vinden, is overigens een stuk smakelijker dan wat we in Nederland gewend zijn.) Zowel lunch als diner.
Positieve uitschieters in de (voor Nederlandse begrippen erg goedkope) middenklasse zijn:
* Visrestaurant Punto Azul (neem met zijn tweeën 1 hoofdgerecht, de hoeveelheden zijn enorm; hoofdgerechten rond de S/. 30): Calle San Martin 595 op de hoek met Calle Alcanfores en ook nog eentje op Avenida Benavides 2711 in Miraflores. Meestal moet je een half uurtje in de rij staan voordat je naar binnen kunt. Reserveren is niet mogelijk. Alleen open op lunchtijd.
* Grill-restaurant Rodizio (onbeperkt, heerlijk gegrild, vlees eten, een echt Peruaans uitje), Av. Angamos Este 478, Miraflores, door de week S/. 40 en in het weekend S/. 50. Zowel lunch als diner.

Een goed overzicht van de toprestaurants vind je op deze website.
De bekendste topkok van Peru, Gastón Acurio, heeft zijn restaurant begin 2012 verhuisd van Miraflores naar San Isidro (Casa Moreyra); dat is gelukkig maar een taxiritje van 10 minuten vanaf Miraflores. Reken op zo'n € 60 à € 70 per persoon voor een driegangenmenuutje met wijn, drankje vooraf en koffie toe, maar dan heb je ook de top van de Peruaanse keuken te pakken.